Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
sprawanaprowincjizapowiadałasięcałkiemzabawnie.Bodenstein
wyjąłzkieszenimarynarkilateksowerękawiczkiipodałPiijednąparę.
Potemprzykucnęliobokzwłokizaczęlisprawdzaćzawartośćkieszeni
spodni.WtylnejPiaznalazłaplikbanknotówikilkakarteczek.
Pieniądzeprzekazałaszefowi,asamazaczęłaostrożnierozkładać
papierki.
—Paragonzestacjibenzynowej—oznajmiłaipodniosławzrok.
—Wczorajoszesnastejpięćdziesiątpięćjeszczeżyła,botankowała
wtedynastacjiAralnaA66wstronęWiesbaden.Pozatymkupiła
jeszczetrzypaczkipapierosów,lodairedbulla.
—Notoprzynajmniejmamyjakiśpunktzaczepienia.—Bodenstein
wstałiprzeliczyłbanknoty.—Pięćtysięcyeuro!Nieźle!—zdziwił
się.
—MamyjeszczekwitekdoodbioruzpralniwBadSoden,
wystawionydwudziestegotrzeciegosierpnia.—Piasięgnęłado
przedniejkieszenispodni.—Ikluczykidosamochodu.
Podałaszefowikluczykizemblematemporsche.
—Prawdęmówiąc,corazmniejwierzęwsamobójstwo—oznajmił
Oliver.—Ktoś,ktowkieszenispodninosipięćtysięcyeuro,tankuje
samochóddopełna,kupujetrzypaczkipapierosówioddajekieckido
prania,raczejnieplanujeodebraćsobieżycia.
—SamochódonumerachrejestracyjnychMTK-IK182—wtrącił
sięSchöning—jestzarejestrowanynaniejakąIsabelKerstner,
zamieszkałąwKelkheimprzyFeldbergstrasse128.
—Tobędzieona.—Bodensteinpokiwałgłową.—Wkieszeni
miałakluczedoporsche.
—Nowięc…—zacząłSchöning,aleBodensteinniedałmu
dokończyć.
—Jedziemytam—zdecydował.—Pozatymwezwędyżurnego
prokuratora.Koniecznabędziesekcjazwłok.