Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
towaszwspólnyobowiązek.
–Wiem.Inaprawdęzawszetakbyło.Wspieraliśmysię
wewszystkim,dzieliliśmytymiobowiązkami,przecież
znasznasnieoddziś.
–Byliściedlanaswzorem–przyznałaIwona.–Choćnie
przeczę,gospodyni,któraprzychodzidwarazy
wtygodniu,bardzomisięprzydaje–dodała
zuśmiechem.
–Możenajwyższyczas,żebymijapomyślałaotakim
rozwiązaniu.
–Najpierwrozwiążcieproblem,jakijestmiędzywami,
boskoroGrzegorztaknistąd,nizowądwycofałsię
zdomowegożycia,musibyćjakaśprzyczyna...Kiedysię
ostatniokochaliście?
–Cóż...Nawetniewiem,coodpowiedzieć.Nie
pamiętam,ostatniowciążsięmijamy.
–Hmm...–Iwonawydęłausta.–Mamwrażenie,
żezeszczuplał...?
–Bojawiem?Możliwe,żeostatniotrochęschudł.
Aco?
–Wyszczuplał–powiedziałazdecydowanymtonem
Iwona.–Wyprzystojniał.Niemajużbrzuszka.
–Szczerze?Niezauważyłam.
–Natwarzyteżwidać.Jawychwytujętakieniuanse.
Nowiesz...
–Nierozumiem.
–Możemimokontuzjićwiczy,możezmieniłdietę...
–Noi?–Patrycjawciążnierozumiała,doczego
zmierzaprzyjaciółka.
–Zacząłosiebiebardziejdbać.Czymuszęjaśniej?–
IwonawstałaispojrzałanaPatrycjęwymownym