Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
Judyta
Dowieczoruślęczałamnadaktami.Jakzresztą
codziennie.Ostatnimiczasytojaotwierałam
izamykałamkancelarię.Nochybażezaczynałamdzień
odrozprawywsądzielubspotkanianamieście,alewtedy
teżczęstowcześniejprzyjeżdżałamdobiura.
Pracoholizm?Raczejchęćwypracowaniarenomy
naprzesyconymrynkuprawniczymi–przedewszystkim
–utrzymaniakancelarii.Niemogłamsięoszukiwać,jeśli
chciałamzarabiaćiprowadzićwłasnybiznes,musiałam
sięmupoświęcićbezreszty.Dlategowychodzenie,gdy
zaoknembyłojużzupełnieciemno,takjakdzisiaj,nie
byłodlamnieniczymnadzwyczajnym.
Jeszczerazsprawdziłam,czyzamknęłamoknaiszafę
zaktami,apotemzaryglowałamdrzwinaobazamki
inacisnęłamklamkę,bypotwierdzić,żenapewno
sązamknięte.Podtymwzględembyłamtrochę
przewrażliwiona,alewolałamdmuchaćnazimne,niż
potemznowuniepotrzebniezaprzątaćsobiegłowę.
Miałamteżswojepowody.Beztroskieżycieniebyło
mipisane.
Wsiadłamdoswojejnowiutkiejmazdyizanim
odpaliłamsilnik,włączyłammuzykę.Zawszepomagało
misiętozrelaksowaćpociężkimdniu.Kiedyzgłośników