Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
wkawaleriiiinnychjednostkachwojskowych.
–Tonorsar–wyjaśnił.
Zwinnydrapieżnik,odktóregoNorsarzywzięliswojąnazwę.
Projektbyłpozbawionyszczegółów,stanowiłtylkociemnyzarys.Coś
takiegowidziałazapewneofiaranorsara,oilewogólezdążyłacoś
zauważyć,zanimwpadławjegoszpony.
Sagezadrżała,chociażniebyłojejzimno.
–Nodobrze–powiedziała.Odwróciłasięiprzepłynęławmiejsce,
gdziewodamogłabyjąprzykryćzgłową.–Najważniejsząrzecząjest
rozluźnićmięśnie.Jeślizabardzosięspinasz,trudnocisięutrzymać
nawodzie.–Obejrzałasię.
Alexzniknął.
SerceSagewaliłojakmłotem,kiedyobracałasięgwałtownie,
wołającjegoimięiwpatrującsięwmętnąwodę,chociażsłońce
odbijającesięodjejpowierzchniutrudniałowidzenie.Poszedłzanią
zadaleko,minąłkamiennąpółkę,zaktórądnozaczynałogwałtownie
opadać.Sageczuła,żeprzerażenieściskajejgardło.Duchu
wniebiosach,czymiaładośćsiły,żebywyciągnąć
gonapowierzchnię?Czyonniezaczniepanikowaćiniepociągniejej
nadno?
Dłońzaciskającasięnajejkostcesprawiła,żeSagewrzasnęła.Alex
nieszarpnąłjejjednakwdół,tylkoprzesunąłrękąwzdłużjejciała
iwyłoniłsięprzedniązwody,odchylającgłowę,żebyodgarnąćwłosy
zoczulśniącychrozbawieniem.Sagepotrzebowałakilkusekund,
byuświadomićsobie,żebezwysiłkuunosiłsięnawodzie.
–Tydraniu!–krzyknęła,odepchnęłagoidodatkowoochlapała
wodą.–Umieszjużpływać!
–Oczywiście,żeumiempływać–roześmiałsięAlex,ocierając
wodęzoczu.–Alewiedziałem,żeniebędzieszpotrafiłasięoprzeć
perspektywieuczeniamnie,jeślipomyślisz,żetegoniepotrafię.
Sageskrzywiłasię.