Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
(Grynberg2015).
Tadyskusjadobitniepokazujegłównewyzwanie,
zjakimmierzyłamsięimierzęwtrakcieswoichbadań:
badanieobozowejipoobozowejpamięciróżnychgrup
ofiar,któreniestaniesiępożywkądlarelatywizacjiczy
rywalizacji.
Historiamówiona,poktórąsięgnęłam,zbierając
materiał,tometodapozyskiwaniaźródełhistorycznych
oddolnie,przezrejestrowanieopowieści„zwykłych”
ludzi,nierzadkodotądpomijanychwhistoriografii.
Zbadaniamibiograficznymiłączyjąpostulatzwrócenia
uwaginaindywidualnedoświadczenia,dlaktórych
kontekstembyływielkiewydarzeniahistoryczne,
specyfikadanejspołecznościlokalnejczypoprostu
danarodzina.
Wspotkaniuświadkahistoriizbadaczemszczególnie
istotnejestzarejestrowanietegoosobistego
doświadczenia.Mówiącypodejmujewysiłek
emocjonalnyiintelektualny,mającjednocześnie
określoneoczekiwaniacodokształtuzapisuinadając
muwłasneznaczenia.Czynagrywający–występując
jużwrolibadacza–maprawotesensykwestionować,
jestsprawąsporną[16].
Mówiącynadajesensywobliczunagrywającego.
Istotnesątunp.wiekuczestnikówrozmowy,ichpłeć,
kontekstspotkania.Słuchaczjużwtrakciewywiadu
aktywnieinterpretuje(np.poprzezpytania)ikształtuje
narrację(np.poprzezreakcjeemocjonalneczy
wykazywaniezainteresowania).Dodatkowo
tawieloetapowawymianaosadzonajestwkontekście
oczekiwańwynikającychzbyłychiaktualnych
(interpretacji)wydarzeńspołecznych,historycznych
ipolitycznych(Tschuggnall,Welzer2002:130,132–
133).Czytając
Pogłosy
,wartootympamiętać.