Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
Ostylu
Trudnobyłobyznaleźćdzisiajszanowanegokrytyka
literackiego,którychciałbyzostaćprzyłapanynaobronie
odwiecznegoprzeciwstawieniastyluitreścirozumianego
jakoidea.Wtejkwestiipanujeuświęconazgoda.
Wszyscyskwapliwieprzyznają,żestylitreść
sąnierozerwalniezłączone,żewyraźnieindywidualnystyl
każdegowybitnegopisarzatoorganicznyaspektjego
twórczości,nigdyzaśelementjedynie„dekoracyjny”.
Wpraktycekrytycznoliterackiejnatomiastowo
odwieczneprzeciwstawieniewciążtrwa,zasadniczo
będącniepodważalnym.Cisamikrytycy,którzy
zaprzeczają–mimochodem–jakobystylbyłdodatkiem
dotreści,przeważnierespektujątędychotomię,ilekroć
zajmująsiękonkretnymiutworamiliterackimi.Niełatwo
przecieżwyswobodzićsięzrozróżnienia,którewgruncie
rzeczyzespalacałąkonstrukcjędyskursu
krytycznoliterackiegoisłużydoutwierdzaniapewnych
intelektualnychcelówiosobistychinteresów,
niekwestionowanychitrudnychdoodrzucenia,jeżelinie
masiępodrękączegośwpełniukształtowanego
ifunkcjonalnego,czymmożnabyjezastąpić.
Wistocieniezwykletrudnojestomawiaćstyl
konkretnychpowieścilubwierszyjako„styl”,nie
sugerując–nawetwbrewwoli–żechodziocośzaledwie
dekoracyjnego,dodatkowego.Jużsamoużycietego
terminuwiążesięniemalautomatycznie,chociażnie