Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
poeta.–Mówiswojejsztuce:niebędęsięwtrącał,
wmoimpisaniuniedopuszczężadnejelegancji,
żadnejefektownościanioryginalności,którejak
zasłonaodgradzałybymnieodreszty.Niedopuszczę
żadnejprzegrody,nawetnajbogatszejzasłony.
Wypowiadamrzeczydokładnietakimi,jakiesą.
Oczywiście,jakwszyscywiedzą(aprzynajmniej
zapewniają,żewiedzą),nieistniejestylneutralny,
absolutnieprzezroczysty.Sartrewświetnejrecenzji
Obcego
wykazał,żenawetsłynny„białystyl”powieści
Camusa–bezosobowy,jasny,rzeczowy,bezbarwny
–służydotworzeniaobrazuświatabohatera(świata
złożonegozabsurdalnych,przypadkowychmomentów).
Metoda,którąRolandBarthesnazywa„stopniemzero
pisania”,jestwłaśnieprzezswojąantymetaforyczność
idehumanizacjęrówniewybiórczainienaturalnajak
każdystyltradycyjny.Niemniejideabezstylowej,
przezroczystejsztukitojednoznajbardziejuporczywych
rojeńwkulturzewspółczesnej.Artyściikrytycypozorują
wiaręwto,żesztukaisztucznośćsąnierozdzielne,
podobniejaknierozdzielnesąosobaiosobowość.
Aprzecieżdążeniedotakiegorozdzielenianieznika,
będącnieustannymsprzeciwemwobecsztuki
nowoczesnejzjejoszałamiającymtempemzmian
stylistycznych.
•
Mówienieostylujestjednymzesposobówmówienia
odzielesztukijakocałości.Ijakwszelkidyskurs
ocałościach,rozmowaostylumusisięopierać