Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
dopotomności”.Przypomniałami,żeżydowskirytuałkadiszopierasię
nazałożeniu,iżczłowiekistnieje,dopókijegodziecionimpamiętają.KiedyJack
oniejzapominał,troszeczkęumierała11.
InnymźródłemłezJoycebyłopoczucie,żeonaiJackdzielilizesobąwiele
pięknychiważnychdoświadczeń.Czuła,żebezichuniizdarzeniateznikną.
Blaknięcieprzeszłościjestżywymznakiemnieubłaganegoupływuczasu.Wmiarę
znikaniaprzeszłościskracasięzwójprzyszłości.Mążpomagałjejzamrozićczas–
zarównoprzyszły,jakiprzeszły.Joyceniezdawałasobieztegosprawy,było
jednakjasne,żesięboizużywaćprzyszłość.Miałanaprzykładzwyczaj
niekończeniażadnegozadania:gdyrobiłaporządki,zawszezostawiałajedenkąt
wdomuniesprzątnięty.Bałasię,że„skończy”.Nigdyniezaczynałaczytaćnowej
książki,jeślinajejnocnymstolikunieczekałanaswojąkolejnastępna.
PrzypominatoProusta,którywnajwiększymswoimdzielestaleodtwarzał
przeszłość,byuciecprzedżarłocznymiszczękamiczasu.
JeszczejednympowodempłaczuJoycebyłjejstrachprzedporażką.
Dotychczasoweżyciebyłonieprzerwanympasmemsukcesów.Niepowodzenie
wmałżeństwieoznaczało,żebyłaby– jaktoczęstoujmowała– „poprostujak
wszyscy”.Miałasporytalent,alejejoczekiwaniabyływielkościowe.Liczyła
naosiągnięciepozycjimiędzynarodowej,byćmożenaNagrodęNoblazaprogram
badawczy,którywtedyrozpoczynała.Gdybywciągupięciulatnieodniosła
sukcesu,zamierzałaskierowaćswojąenergiękupisarstwuinapisaćNie
mapowrotu12latsiedemdziesiątych,choćnigdyniezajmowałasiębeletrystyką.
Niebezpowoduwszakżeczułasiękimśwyjątkowym:dotądudawałojejsię
osiągnąćkażdycel,jakisobiewyznaczyła.Rozpadmałżeństwaprzerwałjej
wspinaczkęnaszczyty,byłpierwszymwyzwaniem,zjakimsięzetknęławswoim
solipsystycznymobrazieświata.Zagrażałjejpoczuciuwyjątkowości,które,jak
topokażęwrozdziale4,jestjednymznajpowszechniejszychinajpotężniejszych
sposobówzaprzeczaniaśmierci.
KorzeniezwyczajnychproblemówJoycesięgałyzatempierwotnegolękuprzed
śmiercią.Dlamnie,terapeutyzorientowanegoegzystencjalnie,wszystkie
tezjawiskakliniczne– pragnienie,bybyćwieczniekochanąipamiętaną,
pragnieniezamrożeniaczasu,wiarawosobistąnietykalność,pragnienie,bysię
złączyćzinnymczłowiekiemwjedno– służyłyjednemucelowi:uśmierzeniulęku
przedśmiercią.
WmiaręjakJoyceanalizowałakolejnoswojeproblemyizaczynałarozumieć
ichwspólneźródło,jejstanklinicznyznaczniesiępoprawiał.Najbardziejzaś
uderzającejestto,żegdyjużzrezygnowałazeswojegoneurotycznego
zapotrzebowanianaJackaiprzestałagoużywaćjaknarzędziadozaprzeczania
śmierci,mogłasięporazpierwszyzwrócićdoniegozprawdziwąmiłością
iodbudowaćmałżeństwonazupełnieinnychpodstawach.Tojużjednakinna
sprawa,którąsięzajmęwrozdziale8.
DrugabyłaBeth,trzydziestoletniasamotnakobieta,którazgłosiłasiędoterapii,
ponieważnieumiałanawiązaćsatysfakcjonującejrelacjizmężczyzną.Wielejuż
razy– jaktoujęła– „źlewybierała”iwefekciezrywałazwiązek,botraciła
zainteresowaniepartnerem.Wtrakcieterapiipowtórzyłatencykl:zakochałasię