Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
inajbardziejefektownearanżacjetortoweitakietotalne
klapyjakkońbeznógczytortzesmoczkiemdostarczony
naczterdziestkę,coakuratstałosięhitemimprezy,ale
przysamymdostarczeniuzamówienianimniebyło.
Wieczórwypełnionybyłmnóstwemśmiechu
iwspomnień.Tort,któryprzygotowaładlanajbliższych,
byłwspaniałąnamiastkąwiosnywpełnymrozkwicie
–czekoladowykosz,wypełnionykremowymikwiatami.
Wszyscyodśpiewali
Stolat
.Zuzaszalałazaparatem,
byuwiecznićkażdąchwilę.
–Skarbie,terazczasnaprezenty!–podpowiedział
tata,podającróżowypakunek.
–Dziękuję–odpowiedziałaAnia,przyjmując
goirozpakowującdelikatnie.–Cotomożebyć?
–Pochwilijejoczomukazałsiępodgrzewacz
dotemperowaniaczekolady.–Wow!Dziękuję!Widzę,
żemieliściedobregoszpiega,którydoniósł,czego
minajbardziejbrakujewostatnimczasie.–Przytych
słowachwymowniespojrzałanaMartę.
–Mamnadzieję,żepolewyczekoladowetoteraz
będziepikuś–zaśmiałasięmama.
–Dziękuję,jesteściekochani!Powstrzymamsię
iwypróbujęgodopierowponiedziałek–powiedziała
ześmiechemAnka.
–Wewtorek,boponiedziałekjestzarezerwowanydla
mojegoprezentu!–odrazuwtrąciłaZuza.–Dziewczyny
jadąznami,więcbędziewesoło!
–Oki,oki–zaśmiałasięAnia.
–Aterazprezentodnas.–AlazMartąwręczyłyjej