Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
drugiejnajważniejszejulicywŚwiętochłowicach
–Bytomskiej26,chłodziłsięjegoulubionyGleiwitzer
Löwenbrauiczekałodwóchprzyjaciółzeszkolnychlat:
posterunkowyAlbertMelcer–człowiekoniezwykle
pociągłejtwarzyiżelaznychzasadach,orazkierownik
tamtejszegobaru,nieconiezgrabnyiznerwicowanyAlfred
Tomalla.
PrzechodzącobokBankuLudowego,radcanachwilę
zwolnił.Dziśnicniewskazywałonato,żenapoczątku
sierpniarzeczonakasaoszczędności,niejednazresztą
wtymmieście,padłaofiarązuchwałegonapadu.
SkręciwszywBytomskąobokdelikatesówLublińskiego,
zobaczyłnahoryzonciebudynekrestauracjiUMally’ego
–ceglanąbudowlęzcharakterystycznąwieżyczką,
odwróconąwstronęPiaśnikiniemieckiegoBytomia.
ZatrzymawszysięnieopodalrestauracjiStefanaPiegzy,
przeszedłnadrugąstronęulicy.Pchnąłmasywne,
dwuskrzydłowedrzwiiwszedłdorestauracji.Przyjednym
zestolikówczekałposterunkowyMelcer.Adolfzajął
miejsceobok,azzabaruwyszłakelnerka,niosącnatacy
trzykuflemocnoschłodzonegopiwa.
–Dlŏmiejeszczekarminadlezesztamfkartŏflami
ikiszōnymôgōrkiym–radcazłożyłdodatkowe
zamówienie.–Gŏdołechmojij,codzisiejbydajeś
namieście,aprawiemōmfestgłōd[56].
–Tam,kajżeśrajzowoł,niydŏwalitakichszpecjałōw,
pra?[57]–Albertuśmiechnąłsięizapaliłpapierosa.
–WZurychudobrzefutrowali,nalewTrieścieżechsie
strułjakimśstarymwusztymicierpiołechbezcołkŏrajza
doHajfy[58]–odparłradca.