Book content

Skip to reader controlsSkip to navigationSkip to book detailsSkip to footer
Wstępdowydaniadrugiego
Odpierwszegowydaniatejksiążkiminęłoszesnaścielat.Wtymczasie
zaszłowieleistotnychzmianzarównowżyciuosóbzniepełnospraw-
nościąintelektualną,jakiwwyposażeniudydaktycznymnauczycieli.
Zmieniłysięnakorzyśćpostawywobecniepełnosprawnych.Pojawie-
niesięnurtuintegracjiwmyśleniuospołeczeństwieświadczyohuma-
nistycznymspojrzeniunaosobyzniepełnosprawnościami.Jednocześ-
nierealizacjapostulatuintegracjistawiaprzeróżneproblemyi,jaksię
wydaje,tylkowograniczonymstopniumożeobejmowaćosobyznie-
pełnosprawnościąintelektualnąwstopniugłębokim.
Postępzaznaczyłsięteżwmetodachnauczania,główniedzięki
doskonaleniukompetencjinauczycieli,aletakżedziękiwykorzystaniu
audiowizualnychśrodkówprzekazu.Placówki,wktórychodbywały
sięreferowanewtejksiążceeksperymentypedagogiczne,nienoszą
jużnazwSzkółŻycia,wtekściepozostawiamjednaknazwęówcześnie
obowiązującą.
Warunki,wktórychżyjąiucząsięosobyzniepełnosprawnością
intelektualną,obecniemniejrestrykcyjneistygmatyzujące.Isto-
tatrudnościpracyztymiuczniamipozostajejednakwzasadziebez
zmian.Ulegająoni,jakichzdrowirówieśnicy,zachwianiomwiarywe
własnesiły,problemomokreśleniawłasnejtożsamości,manifestująza-
burzeniazachowania.Wprzypadkutychuczniówzaburzeniajednak
trudniejszedozrozumieniaiopanowania.Perswazja,nagrodyikary
niewystarczajądowprowadzeniaładuwpsychicedzieckazniepełno-
sprawnościąintelektualną.Umiejętnośćradzeniasobiezsobąsamym
7