Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
PółnocnychAmerykanek,którecierpiąnamartwicę
mózgu.Czymamwogólepojęcie,iluniewinnych
mieszkańcówokolicznychwiosekzginęłowodwecie
zakomediowewygłupybezużytecznych,samolubnych
maquisards
?Ilubiedakówpostawionopodścianą
irozstrzelanozkarabinówmaszynowych?Tym
sposobemnagównosięzdałytebrawurowepopisy,
podrzynaniegardełdlataniejrozrywki.Chrzanić
maquisów!
Gdyjużskończyłymusięgrupy,któremógłby
potępiać,zamykałsięwswoimpokojui(jak
podejrzewałam)płakał.Podtymiwybuchami
wściekłościkryłsięsentymentalista,jaktoczęstobywa
wprzypadkuludziwiecznierozjuszonych.Kiedyś
zpewnościąmiałwizjęjakiegoślepszegoświata–
amożeinadaljąma?–jajednaknigdyjejnie
poznałam.
Niewiedziałam,czymJohnsięzajmowałwczasie
wojny,alezpewnościąniczymprzyjemnym.Był
naPacyfiku,gdziewielestatkówKrólewskiejMarynarki
Wojennejposzłonadnoigdziezginęłopięćdziesiąt
tysięcyżołnierzy.Czywjegostatektrafiłatorpeda
iJohnomałonieutonął?Owojnierozmawiał
niechętnie,chybażemógłobrzucićobelgami
Amerykanów,którzyprzypisalisobiewszystkiezasługi
zapołudniowyPacyfik.Małoktopamiętał,żeAngole
wogóletambyli!
Ajeślichodzio
SouthPacific
,musical,naktóry
kiedyśzaciągnęłagojakaśkobieta–byłzbytpijany,
żebysięopierać–toteżrzucałbluzgi.Chrzanić
tańczącychmarynarzy!Chrzanićtęzleżałątlenioną
blondynę,którachciaławymyćsobiefacetazgłowy
szamponem!Niktztychświergolącychdurniówniestał
obokkolegi,którywjednejchwilibyłcały,azaraz