Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
10
Słowowstępne
badawczychwymagającychznajomościmetodekonometrycznych.Zamieszczoneprzy-
kłady,stanowiąceminiaturyrzeczywistychproblemówbadawczych,iichrozwiązania
sprzyjająsamodzielnemustudiowaniuprzedmioturównieżwwarunkachdomowych.
Zaproponowanezmiany,wnaszymprzekonaniu,podnosząwalorydydaktycznepodręcz-
nika,czyniącgobardziejautonomicznym;jegozawartośćobejmujetreściprogramowe
zarównowykładówjakićwiczeń.
NastaniegospodarkirynkowejwPolsceijejrozwójsprawia,iżmetodyekono-
metryczneorazzwiązaneznimiprognozowanieisymulacjegospodarczeciesząsięcoraz
większymuznaniemizapotrzebowaniemspołecznym.Znajdująlicznezastosowania
wskalizarównomikro-,jakimakrogospodarki.Wszystkotostanowiistotnąprzesłankę
doskonaleniajużistniejącychipowstawanianowychpomocydydaktycznych,mających
zazadanieułatwianiepercepcjiniezbędnejwiedzyzzakresuekonometrii.Przedstawione
argumentysą,jaksięwydaje,wystarczającymuzasadnieniempodjęciadecyzjinapisania
tejksiążki.
Strukturakażdegozrozdziałów(opróczpierwszego)jestniezmienna.Narozdział
składasię:omówienieteoretycznezagadnienia,prezentacjaprzykładów,anastępnie
zestawzadań.Przykładyorazzadaniakorespondująztreściąmerytorycznegowykładu
natematokreślonywtytulerozdziału.Przykładyizadaniasąnumerowanewsposób
ciągły,tzn.każdyprzykładikażdezadaniemaswójnumer,którysięniepowtarza.
RozdziałpierwszywprowadzaCzytelnikaw„światekonometrii”.Omawiasięza-
temsamtermin„ekonometria”,jegogenezęorazprzedstawiapróbyjegozdefiniowania.
Opisujesięzwiązkiłącząceekonometrięzinnymidyscyplinaminaukowymi.Szczegól-
nemiejscepoświęcasięmodelomekonometrycznymjakopodstawowymnarzędziom
dyscypliny.Omawiasięproblemlosowościwekonomiiiekonometrii.Przedstawiaetapy
budowymodeliekonometrycznych,anastępnieprezentujeichklasyfikacjewoparciu
oróżnekryteria.Odrębnajegoczęśćprzypadanazaryshistoriiowejmłodejdyscypliny,
jakąjestekonometriaorazpróbęokreśleniaroli,jakąmadoodegraniaobecnie.Rozdział
niezawieraaniprzykładów,anizadań.
Rozdziałdrugizawieraomówieniepodstawowejklasymodeli,jakąsąjednorówna-
niowemodeleliniowe.Szczególnąuwagęzwrócononaproblemwyboruzmiennychob-
jaśniających.Głównymtematemrozdziałusązagadnieniazwiązanezestymacjąmodelu,
tj.zszacowaniemparametrówstrukturalnychorazparametrówstrukturystochastycznej
modelu.Mocnyakcentpołożononaproblematykęweryfikacji,czyliwszechstronnego
sprawdzeniajakościoszacowanegomodelu.Kolejnypunktrozdziałustanowiuogólnio-
nymodelregresjiliniowej,jegodefinicjaizałożenia.Pokazanownimzastosowanie
uogólnionejmetodynajmniejszychkwadratów.
Wrozdzialetrzecimprzedstawionozagadnieniazwiązanezjednorównaniowymi
modelaminieliniowymi.Dokonanocharakterystykiwybranychmodelinieliniowych
łączniezomówieniemsposobówwyborupostacianalitycznej.Kolejnoprzedstawiono
estymacjęmodelinieliniowych(sprowadzalnychdopostaciliniowej)przyzastosowa-
niumetodynajmniejszychkwadratów(MNK).Wielemiejscapoświęcononieliniowej
MNK—algorytmGaussa–Newtona.Opisanepodejściezzastosowaniemalgorytmu
Gaussa–Newtonazilustrowanoprzykładami,szacującfunkcjeTörnquistaorazfunkcje
sigmoidalne.