Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
Lewpoliczyłstrony.Byłoichłączniecztery,zapisane
pismemodręcznym.Spojrzałnadnokasetki.Leżałytam
drobnekostki.Wziąłjednądoręki,następniekolejną.
–Myślipan,żetoteżludzkie?
–Tochybakościręki.
–Małatarękamusiałabyć.
–Tobędąmusieliustalićspecjaliści.
Podkomisarzwstałiwyszedłzpokoju.
–Niechcepanjużdalejoglądać?
–Tylemiwystarczy,bywiedzieć,żetrzebawezwać
prokuratoraisprowadzićzespółtechniczny.Coprawda,
jeśliudasiętuznaleźćjeszczejakieśślady,tobędziecud,
alezawszewartopróbować.
–Czytoznaczy,żemogęjużwracaćnakomendę?
–Ktośtumusizaczekaćnazespółtechniczny.Pozatym
trzebacałytenterenotoczyćtaśmąipilnować,żebynikt
siętutajniepałętał.
–Alejatujużjestemdrugąnoc–powiedział
posterunkowygłosembliskimpłaczu.–Atenzespół
topewniezdalekabędziejechał.
–Toproszęzadzwonićpowsparcie.
–Aleunaswjednostceteraznikogoniema.Pozatym
tutajniemazasięgu.
Lewpodrapałsiępogłowie.Siedzeniewpotencjalnym
miejscuzbrodniiczekanienazespółtechniczny
tooddawnajużniebyłjegozakresobowiązków.Miał
odtegopodwładnych.Tujednakbyłsam.Pochwili
podszedłdopilotahelikopteraipowiedziałmucoś,czego
posterunkowyniedosłyszał.
–Dobrzewięc.Jazostanęipoczekam,apanniech
wraca.Pilotwezwiewsparciezinnejjednostki.