Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
ponownieotuliłsiękocemipołożyłnaswoimposłaniu.
Nieusnąłjednak;rzucałsięiwierciłniespokojnie,
ażwreszcieznowuusiadłnatrawie.
Iznówzustjegopopłynąłmonologwielcepodobny
doopisanegopoprzednio;tymrazemjednakzapowiedź
rzuceniaFelimadopotokuwyrażonabyłazeznacznie
większymzdecydowaniem.
Myśliwyzdawałsięwahać,czywykonanietak
groźnegozamiarubyłobyrzeczągodziwą,kiedynagle
ujrzałprzedmiot,którymyślijegoskierowałnacałkiem
innetory.
Naziemi,oniespełnadwadzieściastópodmiejsca,
gdziesiedział,pełzałopotrawiecościenkiego.
Wydłużoneigiętkiekształtyorazgładka,jakgdyby
naoliwionaskóra–odbijającasrebrzystyblaskksiężyca–
pozwalałybeztruduustalićtożsamośćgada.
–Wąż!–mruknąłstarzec,oglądającbacznie
czołgającegosięprzybysza.–Ciekawjestem,jaki
togatunekpętasiętutajotejporzenocy.Zaduży
nagrzechotnika,choćzdarzająsięwtychstronach
prawietakwielkieokazy.Alejaknapoczciwego
trajkociarzatengośćjeststanowczobarwązajasny
iwbrzuchuzbytcienki.Nie!Tozpewnościąnie
grzechotnik.Aha–terazwreszciepoznaję,
cotozagadzina!Przecieżtokurczak,któryzapewne
wybrałsięnaposzukiwaniejajek.Aniechgodiabli.
Kierujesięnamnieprostojakstrzelił!
Ton,jakimmówcawygłaszałsweuwagi,dowodził,
żenieczujewcalelękuprzedwężem,nawet
przekonawszysię,dokądtenzmierza.Wiedziałdobrze,
iżgadnieprzejdzieprzez
cabriesto,
leczdotknąwszygo,
natychmiastzawróci,jakgdybylinkazwłosiastanowiła
zaporęognistą.Czującsiębezpiecznywewnątrzswego
magicznegokręgu,mógłspokojnieprzypatrywaćsię