Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
Syberia
Tam,gdziekończąsiętory,zaczynasięlas.Araczej
tajga.Alekoniectorówtoniezawszekrespodróży.
Możnaprzecieżjechaćdalej–zamarzniętąrzeką,
nasaniach,choćbyidwatygodnie.JakGienia
AugustynzPłoski(gdziestałojużsiedemdziesiąt
polskichgospodarstwianijednegopiorunochronu),
którazwagonuwysiadłapotrzechtygodniach.Był
4marca1940roku,pamięta,botoKazimierza,
ajechałznimijedenKazimierz,akuratmiałimieniny.
Wyładowaliichzwagonów,przewieźlidoportu,kazali
czekaćwstoczniowymhangarze.Mróztaki,żewnosie
zamarza,lódtakgruby,żeledworękiwystarcza,żeby
przezprzerębelzaczerpnąćwodyzrzeki.Każdego
rankapodjeżdżająsanie,wsiadająkolejnerodziny.
Augustynowienaswojąkolejczekajądziesięćdni,
kolejnedwatygodniejadąnasaniachpozamarzniętej
rzece.Wreszcieitapodróżsiękończy,zaczynasię
noweżycie–wbarakach.
–Odteraztobędąwaszedomy,teraztubędziecie
pracować,rodzićdzieciiumierać–słyszą
odpilnującychniektórychposiołkówenkawudzistów.
Alecitrafiająsięrzadko,boteżniewielemają
turoboty.Większościzesłańcówpilnowaćbędzietajga,
innejstrażynietrzeba.Gienia,AdaiHanka,itysiące
innychdziewczynekzaczynająnaukęnowegożycia.
Lekcjapierwsza:
Ktoniepracuje,tennieje
Naaklimatyzacjęczasujestniewiele.Zresztą,coone
tammajądorozpakowania,gdziesiętammają
urządzać.Wbaraku,zbudowanymprzezzesłańców,
którzytrafilituprzednimi,miejscajestniewielewięcej