Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
Panurękopis”.Wpaździernikuuznał,żejużjestgotowy
wysłaćErskine’owiposzczególneczęści:
Piszęcoś,comożnaśmiałookreślićmianemdobrej
książki–oczywiścieniemogętegostwierdzić
zabsolutnąpewnością,będącjedyniebocznąuliczką
mojejwłasnejświadomości;jednakzmojej
perspektywywyglądatocałkiemnieźleigdybymbył
obiektywnym,postronnymobserwatorem,uznałbym
jązawartąprzejściawielukilometrów,byjużzająć
miejscewkolejceponią,subiektywniezaśmógłbym
powiedziećbezżadnychzastrzeżeń,żejest
to
tremendosiniestro
[5]:wkażdymrazie
pazienza
[6]–dostaniejąPanwmałychporcjach,
będęmiałczasnaprzejrzeniejej,zanimjąskończę,
aczęśćtego,conaraziewyślę,możesięzdawać
trochęchaotyczna.Tymrazemzmierzamy
wkierunkurównowagi,aniewprzeciwnym,efektzaś
jestowielebardziejekscytujący,możenawet
jeszczepotworniejszy,choćpewniepowinienemrzec:
bardziejinspirujący.
Tęeksplozjęenergiitwórczejprzerwałwyjazd
LowrychdoEuropy(pierwszeetapytejpodróżyopisał
w
PrzezKanałPanamski
,jednejznowelwzbiorze
Usłysznas,Panie,zniebios,miejscaTwego
,wktórej
SigbjørnWildernessznowustałsięalteregoautora),
alew1951rokupracazostaławznowionaiLowry
popowrociedoKanadymógłnapisaćswojemu
agentowi,że
Wciemnościgrobu
„nadalsiępichci”.
Wpierwszejpołowie1952rokuLowrypoinformował
Erskine’a,żeobecniemyśliotejpowieścijakootomie
trylogii,którejpozostałymiczęściamisą
Eridanus
(zachowałsięjedyniefragment)i
LaMordida
.Wmaju
tegosamegorokuponownienapisałdoErskine’a: