Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
wumyśleautora–araczej,powinniśmypowiedzieć,
wumyślebohatera.IlekroćLowrykażeswojemu
bohaterowioczymśrozmyślać,mamydoczynienia
zwielkąliteraturą.Gdyzaśpróbujeułożyćakcję,
dialoglubstworzyćwiarygodnepostacieinneniż
onsam,zaczynastąpaćpobardzocienkimlodzie.
Czasami,jakwprzypadkuJuanaFernandaMartineza,
udajemusięzainteresowaćnasinnąosobądramatu–
tyleżeJuanFernandoaninamomentniepojawiasię
wpowieści,chybażewewspomnieniachSigbjørna
Wildernessa.Akiedynastronachtegoutworuporusza
nasniesamowitymeksykańskikrajobraz,musimyzdać
sobiesprawę,żewcaleniechodziokrajobrazMeksyku
(dyktujegojedyniegeograficznyzbiegokoliczności);
tokrajobrazwewnętrznySigbjørna-Lowry’ego,tensam
przepastnypejzaż,którymalowałGerardManley
Hopkins:
O,myśl,myślwsobiegóryma:jeślinaszczycie
Staniesz,podtobąurwiskstromośćniezgłębiona.
Jakstraszna–wietentylko,ktoznichzwisał[4].
Wpierwszejpołowiegrudnia1945rokuMalcolm
iMargerieBonnerLowrypolecielizVancouver
wKolumbiiBrytyjskiejdoMeksyku.Namiejscu
pojechaliautobusemdoCuernavaki,gdzieLowry
mieszkałzeswojąpierwszążoną–Jan–w1936roku
igdziezacząłpisać
Podwulkanem
.WsylwestraLowry
otrzymałwiadomośćodJonathanaCape’a,któremu
wysłałukończonyrękopis
Pod
wulkanem
,żewydawnictwonieprzyjmiedodrukujego
powieściwobecnejformie;wymaganoodniego
licznychzmian.Wciągunastępnychdwóchtygodni
Lowryspędziłwiększośćczasunapisaniujednego
znajbardziejzdumiewającychdokumentów