Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
Kobietyprzerwałyrozmowęiodwróciłysięwmoją
stronę.
–Czymogępaniwczymś...–zaczęła
tapocywilnemu.
Stanęłamnaprzeciwkowalkirii.Musiałampodnieść
trochęgłowę,żebyspojrzećjejwoczy.
–Nieprzekazaliściemiwszystkichinformacji
dotyczącychśmiercimojegomęża–wycedziłam.
Walkiriacofnęłasięokrok.Drzwiobokotworzyłysię
inakorytarzwyszedłfacet,teżwmundurze,adotego
wokularachizbrzuszkiem.
–Dzieńdobry–powiedział.–Czymożnapanijakoś
pomóc?
PrzestępczośćwBrwinowiemusibyćzerowa,jeślicały
komisariatmaczasmipomagać.
–Tapanimówi,żenieprzekazaliśmyjejinformacji
dotyczącychśmiercimęża–wyręczyłamniewalkiria.
–Zatajonoprzedemnąinformacje!–uściśliłam
podniesionymgłosem.
Kobieta,którawcześniejrozmawiałazwalkirią,
dopowiedziałascenicznymszeptem:
–TopaniKruk,paniekomendancie.
PieprzonyBrwinów!Każdymnietuzna!
Otworzyłysięjeszczejednedrzwiinakorytarzwyszły
kolejnedwieosoby.Zerowaprzestępczość,mówiłam!
–Proszępaństwa,toniecyrk,proszęwrócićdopracy.
–Facetzbrzuszkiempogoniłresztęekipy,apotem
spojrzałnawalkirię.
–PaniJagodo,proszęzaprowadzićpaniądomojego
gabinetu.