Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
mówię,siedzącwfoteluipopijająckawę.–Jeślilokale
stojąwolne,todlaczegowzrosłacenanieruchomości?
MieszkaniawKrakowieostatniobardzopodrożały.
–Skądwiesz?
Nieodrazuodpowiadam.
–Pyszneciasto,paniWandziu.Tenserniktozsera
mielonego?
–Niezagaduj.–Kobietaniespuszczazemnie
wzroku.–ChceszsięprzenieśdoKrakowa?
Odchrząkujęwpięśćiodwzajemniamspojrzenie.
–Corazczęściejsięnadtymzastanawiam.Kiedy
obroniępracęmagisterską,rozejrzęsięzajakimś
zajęciem,awKrakowiedużołatwiejznaleźćdobrąpracę
niżwOlkuszu.
–Przecieżtłumaczeniamożeszrobićtutaj,teraz
wszystkiefirmypreferująpracęzdalną.Gdziecibędzie
lepiejniżwŻuradzie?Cozrobiszzdziećmi?
–Racja,paniWandziu,tumampanią,awKrakowienie
miałabymnikogo.Ale...tendom...Tuwszystkomisię
kojarzyzPawłem.
–Tozróbmałyremont,przemalujściany,
poprzestawiajmeble.Wtedydombędziewyglądałtrochę
inaczej.Leszekpośmiercisynowejzamojąradą
wszystkopozmieniał.
–Wiem,widziałam.Aletodlamnietakietrudne...
–Doskonalecięrozumiem.Kiedyuporaszsięjuż
zżałobą,rzeczywiściepowinnaśułożyćsobieżycie
nanowo.ChybaHenrykniepowinienmiećnicprzeciwko
temu.–Zmarszczyłabrwi.–Hmm,takrozpaczał
pośmierciLidii,aledośćszybkosiępocieszył.
–Nonietakszybko,dopieropopięciulatach.
–Niezarzucammu,żesiępowtórnieożenił,alewziąć