Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
tonajważniejszarzeczwmoimżyciu.
–Niebezpieczniepodchodzą,mogąprzyjśćnatyły.
–Przeciągnąćtaśmę?
–Potem.Trzebawyjśćimnaprzeciw.
–Dzisiajbędzieciemnanoc,nastówębędąchodzić.
–Tak,teżtakpomyślałem.MnieBógprzezdowódcę
przydzieliłinnezadania.Noico,pójdzieszty,Czeczeni...
strzelcanamtrzeba.Nocóż,mamytutylkodwóch
nowych,niemakogowziąć.
–Tennowypójdzie,jakmutam...Łom...Tak,Łom.
–Przyjechałzdziesięćdnitemu.
–Ostatniejnocydawałradę,myślę,żepociągnie.
–Słuchaj,odpowiadasz...
–...Głową,wiem–zapewniłemzuśmiechem.
–Tak.Aterazdajmifajkęipowiedz,
cotytustrugasz?
–Pałkę.
–Apochuj?
–Chujwie–powiedziałem,wrzucająckijdobrudnej
wody.Patykzakołysałsięnazruszonejwodzie.
Zadaniebyłoproste...Araczejnieproste,alejasne.Nie...
nieproste,mętne,alezrozumiałe.Otak!
Od2014rokuwkrajach,októrychmowa,zmieniłsię
składzajebistejilościprofesjonalnychiochotniczych
brygad,batalionów,kompanii,plutonów.Każdagrupacoś
zaminowywała,podkładałafugasyorazinnemateriały
wybuchowe.Początkowoniktnierobiłmappól
minowych,apotem...potemteżnikttegonierobił.Nie
byłowiadomo,ktogdziechodziłicopodkładał.Cała
ta„gospodarka”przekazywanabyłakolejnejzmianie