Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
CałarodzinapojechałananiewielkiezawodydoSulzbach,
gdzieFritziporazpierwszymiałskakaćwzawodach.Nie
spodziewałamsię,żetatazChristianemrównieżsię
wybiorą,aleteżnieprzejęłamsięzbytnioichobecnością,
boparkurnienależałdotrudnychiwiedziałam,żeFritzi
świetniesobieznimporadzi.JednakkiedyMelike
szepnęłamiwpadoku,żenatrybunachwidziałaTima,
małoniedostałamzawału.Trzęsłamsięjakosika
ipopiątymskokuzapomniałamkolejnościprzeszkód.Jak
zupełnanowicjuszka!
Fritzibezproblemuwygrałbywswojejklasie,lecz
zpowodumojegorozkojarzenianajechaliśmyszóstą
przeszkodęodniewłaściwejstronyizostałam
zdyskwalifikowana.Rodzicepowiedzieli:„Szkoda”i„To
pewnienerwy”iniewspomnielijużanisłowemomojej
porażce,zatoChristianużywałsobiezawszystkieczasy.
Ciąglebyłnamniewściekły,żeprzestałbyćwcentrum
uwagiiżehandlarzkońmi,panNötzli,zatrudniłmnie
dotrenowaniaQuintano.Togobardzozabolało.Gdyby
siędowiedział,żeTimmniepocałowałipodarował
mizłotyłańcuszek,byłobypomnie.
–Tim,szkoda,żeciętuniema–westchnęłam
iucałowałamwisiorek,poczymschowałam
godokieszenikurtki.
GdybyTimnienazywałsięJungblut,ajaniebyłabym
córkąMichaelaWeilanda,mogłabymterazpojechać
doichstadniny,zobaczyćsięznimipośmiać.Dlaczego
towszystkomusiałobyćtakskomplikowane?
Fritzipopatrzyłnamniesmutnoswoimiciemnymi
oczamiipogrzebałwziemiprzednimkopytem.Kojarzył