Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
Wprowadzenie
9
odkryćitworzeniainnowacji6.Współczesneinnowacjesąprocesamiopartymina
pracyzintegrowanychzespołówwysokiejklasyspecjalistówzróżnychdziedzin.
Zespołytezapewniajązgromadzeniewszechstronnej,zróżnicowanejidopełniającej
sięwiedzyzwieluobszarówijejodpowiedniewykorzystaniedziękizaangażowanej
współpracyprofesjonalistów.
Wiedzaprzestajebyćdobremekskluzywnym,dostępnymdlanielicznych.Tego
wymagawspółczesnaistotakonkurencyjności.Nawetnajbardziejuzdolniona,pro-
fesjonalnieprzygotowana,doskonalewyposażonawprogramyinarzędziagarstka
inżynierów,technologówiinnychspecjalistówniejestwstaniepodołaćwszystkim
pracom–koncepcyjnym,prognostycznym,technicznym,marketingowymczylogi-
stycznym–którewspółcześniesązwiązanezeskutecznymwprowadzaniemkonku-
rencyjnegoproduktunarynek.Potrzebnesąlicznesztabyekspertów,zespołyzada-
niowe,grupytwórczegomyślenia,częstorównieżwspólnotypraktykówtworzących
siećkontaktównp.wobrębiefirmowegointranetuitd.Koniecznesądużezaangażo-
waniepraktyczniewszystkichpracownikóworganizacjiorazszerokaiszybkadyfu-
zjawiedzy7.Wyobraźnia,elastyczność,kreatywność,zaangażowaniestająsiępod-
stawądziałaniakażdegouczestnikaorganizacji.Rosnąceznaczenietwórczego
myśleniaiinnowacyjnychrozwiązańsprzyjawewnętrznymprzeobrażeniomwyko-
rzystywanychmetodzarządzania.Dlategoteżnawet–określanajakonowoczesna
–koncepcjazarządzaniawiedząpodlegaewolucji.Jejteoretycznezałożeniai
praktycznezastosowaniawrosnącymstopniudotycząrozwiązańpersonal-
nych8.Możnazaryzykowaćtezę,iżwspółczesnezarządzaniewiedzątowrosnącym
stopniuzarządzaniepracownikamiposiadającymiistotnądlaorganizacjiwiedzę–
pracownikamiwiedzyi
Takiepodejściepodzielawieluautorów.Zakładasię,żewzarządzaniuwiedzą
podstawowympodmiotemjestczłowiek,którytworzy,gromadzi,interpretujeiwy-
korzystujewiedzę9.PodobnezdaniewyrażaM.Gableta,którastwierdza,żezarzą-
dzanieworganizacjimasensotyle,oilepotencjałludzkizajmujewniejznaczące
miejsce.Matoprzedewszystkimścisłyzwiązekzkoncepcjązarządzaniakapitałem
ludzkim,wktórejdoceniasiępodmiotowośćczłowieka,atymsamymnależy
uwzględniaćjegopotrzebyioczekiwania10i
Wprzekonaniuautoraniniejszegoopracowaniawzajemneprzenikaniesięspraw
związanychzproblematykązarządzaniawiedząizarządzaniakapitałemludzkim
6K.Dalkir,2005,KnowledgeManagementinTheoryandPractice,ElsevierInc.,JordanHill,
Oxford,s.132-133.
7K.Perechuda,2013,Dyfuzjawiedzywprzedsiębiorstwiesieciowym.Wizualizacjaikompozycja,
WydawnictwoUniwersytetuEkonomicznegoweWrocławiu,Wrocław.
8Por.M.Morawski,2005,Zarządzaniewiedząwperspektywiepersonalnej,[w:]Zarządzanie
wiedząwprzedsiębiorstwie,red.K.Perechuda,WydawnictwoNaukowePWN,Warszawa,s.189-213.
9A.Kowalczyk,B.Nogalski,wyd.cyt.,s.21.
10M.Gableta,2009,Uwarunkowaniaimożliwościwzrostuwiedzyspersonalizowanejworganiza-
cji,[w:]Uwarunkowaniasukcesówkadrykierowniczejwgospodarceopartejnawiedzy,red.T.Kup-
czyk,Difin,Warszawa,s.21-30.