Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
Spoglądamnajegorozporek,wyobrażającsobie,
żeczujęsięztymjakkolwiekźle,aleodczuwamjedynie
ulgę,żeniebędęmusiałategooglądać.
–Przepraszam–mówię.–Naprawdęmuszęsiętym
terazzająć...
WypychamCameronazdomu.Gdytylkozamykam
zanimdrzwi,wybieramnumerNewYork-Presbyterian.
Przyakompaniamenciemuzykiwsłuchawcepowtarzam
sobiewduchu,żetonapewnonictakiego.Iżetotylko
mediaspołecznościowejakzwyklerobiąwielehałasu
onic.Kiedymamawrócidodomu,poprosimynaszą
specjalistkęodPR-u,Sabrinę,żebywyciszyłacałą
tęsprawę,takjakzrobiłatopomoimniefortunnym
wyjściudoOneOak.
Mamajestnajsilniejsząosobą,jakąznam.Nicjejnie
będzie.Mocnowtowierzę.