Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
momentamiucieczkiodcodziennejkrzątaniny–chwilami,gdysacrum
objawiaswojąmoc.AntoniKępińskinigdyniebędziezbytwylewny,
niezostawiposobiewspomnień,dzienników.Dużojednakdasię
wyczytaćzjegolistów.Anajwięcej–zjegoesejów.Możnasiętylko
domyślać,którezjegostwierdzeńwypływajązosobistych
doświadczeń.Powielulatachnapisze:Rodzicewżyciuprawiekażdego
człowiekasąpostaciaminajbliższymiinawetgdyonsamzbliżasię
dośmierci,stająsięjeszczebliżsi,pojawiająsięnietylkowżywych
wspomnieniach,alewsnach,wtensposóbosiągającswoistą
nieśmiertelność.Alewjakisposóbkształtujeswojedzieckomatka,
awjaki–ojciec?Kolorytnaszegoświatawywodzisięzestosunku
domatki,ajegoformazestosunkudoojca.
Gdyogieńiwodasięzetkną,tworząparę…Paręwodną…
Antośodnajmłodszychlatniebyłaniognisty,anirozwodniony.
Wprawdziewypieszczonogodogranicdziecięcejwytrzymałości,ale
byławtymjakaśsurowość,dyscyplina.PolatachZdzisławRyn
w„PrzeglądzieLekarskim”podsumujetotak:
„AntoniKępińskiwychowywałsięwzwartejrodzinieipozostawał
podsilnymwpływemswoichrodziców.Ojciec,człowiekspokojny,
ustępliwy,dziękiswymwaloromintelektualnymorazwrodzonemu
taktowiiopanowaniubardziejmodulowałwarstwęintelektualno-
moralnąsyna,matkanatomiastwywierałaznaczniewiększywpływ
najegosferęuczuciowo-moralnąorazogólnąwitalność.Wydajesię,
żeobojerodzicedośćjasnoprzewidywali,aprzynajmniejprzeczuwali
rozwójiwzrastanieichdzieckanajednostkęnieprzeciętną.Byćmoże
leżałotoupodstawnadmiernej–zwłaszczazestronymatki
–opiekuńczościnadmłodymKępińskim,niezbytłatwoprzezniego
znoszonej,zwłaszczawokresierozpoczęciastudiówlekarskich.Dał
temuwyrazKępińskiwswychlistach,przyznając,żeoderwaniesię
odrodziny,choćnieprzewidywanewskutkach,byłodlarodziców