Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
–tobyłospełnieniemoichwszystkichmarzeń.
Patrzyłanamniezuśmiechem,alewidziałemłzyzbierającesię
wkącikachjejoczu.Musiałemcośzrobić,żebymówiładalej.
–Czyliniczegonieżałujesz?
Matkapotrząsnęłagłową.
–Niczego.Eliminacjezmieniłymojeżycie,aletylkoiwyłącznie
nalepsze.Iwłaśnieotymchciałamztobąporozmawiać.
Zmrużyłemoczy.
–Chybanierozumiem.
Matkawestchnęła.
–ByłamCzwórką.Pracowałamwfabryce.–Wyciągnęłaprzed
siebieręce.–Mojepalcebyłysucheipopękane,podpaznokciami
miałambrud.Niemiałamżadnychznajomości,statusu,niczego,
cobysprawiało,żezasługiwałabymnazostanieksiężniczką…ajednak
tujestem.
Patrzyłemnanią,niepewny,doczegozmierza.
–Maxonie,tojestmójprezentdlaciebie.Obiecujęci,żebędęsię
staraćzewszystkichsiłspojrzećnatedziewczętatwoimioczami.Nie
oczamikrólowejanioczamimatki,aletwoimi.Nawetjeśliwybierzesz
dziewczynęzbardzoniskiejklasy,nawetjeśliinnibędąuważali
jązabezwartościową,janapewnowysłuchampowodów,dlaktórych
jejpragniesz.Izrobię,cowmojejmocy,żebywspieraćcięwtwoim
wyborze.
Pochwilimilczeniazrozumiałem.
–Myślisz,żeojciecbysięnatoniezgodził?Aty?
Matkawyprostowałasię.
–Każdadziewczynamaswojewadyizalety.Częśćosóbbędzie
widziećwszystko,conajgorsze,wniektórychznich,anajlepsze