Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
Dylematyandragogiki.Międzynauczaniem,uczeniemsięaautoedukacją
gotowośćuczeniasięikolejnowymienianorientacje”orazmotywacje.
Krótkacharakterystykatychelementówwyglądanastępująco:Uczącysię
dorosłyprzechodzizpozycjinuczącegosięsamouka”dopozycjizależnej
-ucznia.Jesttosprzecznezestatusemczłowiekadorosłegoiwymagaspe-
cyficznejorganizacjiedukacjiipozycjiosoby,któratenprocesorganizuje.
Gotowośćjestzależnaodpotrzebpraktycznych.Człowiekdorosłychce
sięczegośdowiedzieć,abydziałaćlepiej,tagotowośćmożewiązaćsię
zzadaniamirozwojowymi-urodzeniemdziecka,pracą,chorobą,śmier-
ciąitp.Podobnienorientacja”powstajenapodłożużyciaidoświadczenia
życiowego.Dlategowprogramachedukacyjnychtrzebauwzględniać
aktualnepotrzebydorosłych,ichdoświadczeniażyciowe,sytuacje,ich
nbiograficznezawirowania”.Andragogicznymodelwymagaodejścia
odtradycyjnegookreślenianauczycielaiklasycznychmetodnauczania.
Ważnąrolęwkształceniudorosłychodgrywatworzenieklimatuuczenia
się(usytuowaniestołów,wygodnekrzesła,estetycznewnętrze)iprzyja-
znaatmosfera,wzajemneposzanowanie,współpraca,zaufanie,otwarcie,
autentycznośćiprzyjemność.Doroślipowinniumiećdiagnozowaćswoje
potrzeby,współpracować,planowaćpracęioceniaćswojepostępy.
Wydajesię,żesątoklasyczne,podstawowepytania,którezawsze
będąwystępowaćwbadaniachedukacjidorosłych.Szerszepostrzeganie
uczeniasiępozainstytucjąokreślanojakonieformalnąedukację,która
graniczyłazedukacjąincydentalną,uprawianąwtrakcieżyciaprzez
kohortyspołeczne,przezkorzystanieześrodkówmasowegoprzekazu,
przezpodróże,czytelnictwoitp.Wewspółczesnejangielskiejliteraturze
andragogicznejokreślasiętęformęedukacjijakouczeniesięwciągu
życia(Field,2003).
Badanianadedukacjąnieformalną,aleświadomiepodejmowaną,
prowadzonebyłyprzezkanadyjskiegouczonegoA.Toughwlatach70.
Toughuważał,żekażdydorosłypodejmujewciągurokukilkaprojek-
tówedukacyjnych,tzn.pragniepogłębićwiedzęwjakiejśdziedzinie,
czegośsiędowiedzieć,zdobyćjakieśumiejętności(Tough,1971).Prze-
prowadzonewKanadziebadaniapotwierdziłytęhipotezę.Takzwany
przeciętny,typowydorosływciągurokupoświęcałokoło100godzinna
samokształcenie.Realizowałokoło5projektówrocznie,tzn.10godzin
wtygodniuuczyłsię.Woparciuotękoncepcjęprzeprowadzonobadania
porównawczepolsko-niemieckie.Ichrezultatyzostałyopublikowane
15