Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
lekturzeinieudałosię.Japrzeczytałemiwiem,
żepytaniaprzezPaniąwymyśloneniedotycząlektury,
borzadenzbohaterówniebyłwwięzieniuiniktniemiał
rzadnychzwidów,nochybażepopijaku”
.
Parsknęłam
śmiechem,kiedytoprzeczytałam.
–Zbyszku,czymógłbyśwyjaśnićswójkomentarz
zamieszczonypodsprawdzianem?–spytałampodczas
rozdawaniauczniomkartek.Wszystkieoczy
zciekawościąspoglądałynamniewoczekiwaniu
nadalszyrozwójwydarzeń.
–AcoZbychutamnamazał?!–krzyknąłDamian.–Ej,
Pizza,geniuszujeden,cotytamnasmarowałeś?
–Nic–odparłzdziwiony.–Pytaniabyłytendencyjne,
niedotyczyłylektury.Itylkoja,jakogeniuszklasowy,
tozauważyłem.–Zacząłsięśmiać.Prężyłprzytym
dumniepierś,czekającnapochwałę.
–Faktycznie–odpowiedziałam.–Pytanianiedotyczyły
lektury,którąprzeczytałZbyszek.–Klasapatrzyła
namnielekkozdezorientowana.
–Jakto?!–krzyknęłaUlka.
–Takto!–szybkozaripostowałZbyszek.–Trzebamieć
tu!–Ipopukałsiępalcempogłowie.Klasaryknęła
śmiechem.
–Możeitrzeba–odparłam.–Tylkoże,naszgeniuszu
klasowy,przeczytałeśpewnie
Chłopów
.
–Notak,tomtrzeci–potwierdziłzdziwionyZbyszek.
–Przecieżpanikazała.–Klasapokładałasięześmiechu,
aZbyszekpatrzyłzdezorientowany.Ciąglenicnie
rozumiał.
–Zbyszku,
Chłopów
tomyczytaćbędziemy
wprzyszłymroku.Iwdodatkutompierwszy,amiałeś
przeczytaćtrzeciączęść
Dziadów
.
–Jakto?–niedowierzał,myśląc,żezniegożartujemy.
–
Dziady
AdamaMickiewicza–dodałaUlka.–Aty,
głąbie,przeczytałeścoinnego.
–O,rany.Botetytułytakiesame.Dziadyczychłopy,
przecieżtonajednowychodzi…
Klasazrywałabokiześmiechu,zajęłomikilkaminut,
byuspokoićtowarzystwo.Późniejposzłojużsprawnie.Ale