Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
zostaładopuszczonadointymnegokręgu.Nathanchichocze.–Myśli,
żeniejestkociarą,aletodlatego,żemakociąosobowość.
Takżesięśmieję,aleniewiem,jakrozumiećjegosłowa.
Chciałabymzapytać,aleobawiamsię,żenakłanianiegodoanalizy
charakterujegożonymógłbyuznaćzaprzekroczeniejakiejśgranicy.
Jedziemyruchomymischodami.
–Czywychowywałeśsięwtejokolicy?–pytam.–Ztymi
zwierzętami?
–WCharlottesville.Miłemiejsce,aleniemogłemsiędoczekać
wyjazdudoWaszyngtonu.
Mijamykolejkęautobusów,którewypluwająspaliny.
–Ironialosu.Nigdyniemyślałem,żewkońcuwyląduję
naprzedmieściach.
–Maszcudownydom–czerwienięsię.–Toznaczy…ztego,
cowidziałamnazdjęciachnaInstagramieSabriny.
Zrelaksowanyśmiech.
–Nocóż,zapięćdziesiątminutsamagoobejrzysz.
Ubiegłejnocywyguglowałamichadresiwysłuchałamopisu
nieruchomości,którykiedyśprzygotowałagent.Cenadomuwbiła
mniewziemię.Agentrozwodziłsięnad„okazałąrezydencjąwstylu
neogeorgiańskimnanajbardziejekskluzywnymosiedluzamkniętym
wGórachBłękitnych.Dotegonawzgórzu,zktóregorozciągasię
widoknakilkusetletnilasibujnąroślinnośćłąk”.Opisuznałam
zaszczytoweosiągnięcietekściarstwareklamowego.Ztego,coudało
misięzobaczyć,poprzedniwłaścicielpreferowałkwiecistetapety
ifalbankiprzyłóżkach.
NathanpodchodzidobłyszczącegoSUV-a,apochwiliwrzucamy
mojemaneledosamochodu.Wnętrzejestbardzoszykowne
–kremowegładkiesiedzeniaikokpitpokrytybłyszczącymdrewnem.
Mężczyznakładziemaseczkęnakonsoliobokswojegosiedzenia,
apotemzamierajakastronautatestującyjakośćpowietrza.
–Czyteżmogęzdjąćswoją?–czujęsięjakdziecko,któreniejest
wstaniesamopodjąćżadnejdecyzji.
–Pewnie–wyjeżdżazmiejscaparkingowego.–Zaryzykujmy.
Wprzeciwnymraziespędziszcałypobytnakwarantannie.
Włączakierunkowskaz.
–Odtygodniniemieliśmyznikimkontaktu.
Czekam,ażspuentujeswojąwypowiedźpytaniem„Czytocię
uspokaja?”,alenapróżno,wkońcuwięczrywammaseczkę.Ioto
jesteśmy–dwojeobcych,którzystalisięmieszkańcamijednej