Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
inaoślepmanewrowałdłońmipodblatem,poza
zasięgiemwzrokudziewczyny.
Tysukinsynu…–przeszłomuprzezmyśl.
Amirniewiedział,czymiałochotębyćświadkiem
czegoś,czegoniechciałzobaczyć.Zewszystkichosób,
któretutajbyły…Dlaczegowłaśnieon?
Kiedydrinkbyłjużgotowy,Roxanneuniosłagodoust
iupiłaniewielkiłyk.Rogersięuśmiechnął,obszedłblat
dookołaistanąłobok,przybierajączalotnąpozę.Sprawiał
wrażeniedośćpewnegosiebie,leczwłaśniewtym
momencieRoxannezaczęłazachowywaćsiędziwnie.
Wzięłagłęboki,świszczącyoddech.Wszystkiespojrzenia
wkuchniponowniepowędrowaływjejstronę,aleznów
trwałotojedyniemoment.
Amirjednakpatrzyłniczymzahipnotyzowany,jak
Rogerchwytaszklankę,wylewajejzawartośćdozlewu
izdegustowanywychodzizkuchni,pozostawiając
dziewczynęsamąsobie.
Musiałprzyznać,żeniewielemiałwspólnego
zestudenckimżyciem.Niemiałpojęcia,czyincydenty
takiejaktenbyłynaporządkudziennym,czymoże
Roxannemiałapoprostupecha.Takczysiak,dziewczyna
stałabezruchu,wpatrującsiętępowprzestrzeńiAmir
niemiałpojęcia,cozachwilęsięwydarzy.
Comiałzrobić?Podrinkuniezostałnajmniejszyślad,
więcniemiałżadnegodowodu,żewydarzyłosięto,
oczymsobiemyślał.Rogertakżeniewydawałsiębyćjuż
zainteresowanyRoxanne,więcalarm,nawetjeśliniebył
fałszywy,byłjużnieaktualny.