Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
bardzo...różowo.
–Chciałabyśgodotknąć?–pytaCameron.
Walczęznatychmiastowymodruchempokręcenia
głową.Przystanienatępropozycjębyłobyrównoznaczne
zradykalnądegradacjąwobrębiespołecznościszkolnej.
NawetQuinnniebyłabywstaniepomócmiprzywrócić
mojejteraźniejszejpozycji.
–Nodalej,niewstydźsię–nalegaCameron,
pochylającsięisięgającpomojądłoń.
Zanimzdążęsięodsunąć,mojarękalądujenajego
przyrodzeniu.Mamwrażenie,jakbymtrzymała...rączkę
szczotkidowłosówowiniętąwludzkąskórę.Zaskoczona,
otwieramszerokooczyiobojeprzenosimywzroknajego
penisa.
DziękiBogu,ktośdomniedzwoni.
Zrywamsięzkanapy,wdzięcznawszechświatowi
zauratowaniemniezopresji.
–Tak?–Odbieramtelefoniprzechodzędokuchni,
próbujączłapaćoddech.
–Serene?ZtejstronyMarcia.
–O,hej,Marcia–witamsięzasystentkąmamy.–Jak
tamwNowymJorku?
–Średnio.Twojamamamiaławłaśniewypadek.
Byliśmynarozdaniunagród,gdzie...–Marcianachwilę
zawieszagłos,amojemyśligalopująwniebezpiecznym
kierunku,starającsięwjakiśsposóbdokończyćjej
zdanie.Jakitobyłwypadek?Chodziocośpokroju
rozlaniawinanakreacjęczycośgorszego?–Przewróciła
się–kończywreszcieMarcia.
Oddychamzulgą.Mediajejtowybaczą.Hayden
PanettierewkońcuteżzaliczyłaupadeknaMetGali.
AHeidiKlumnarozdaniunagródEmmy.Okazujesię,