Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
towtoniegłosuWawrzyniaka,żewłamaniewymy-
śliłisfingowałnaswójwyłącznyużytek,żebypo-
zbyćsięniesfornegointruza,daćmunauczkę.
Podeszłamdodrzwiichwilęnadsłuchiwałam.
Mężczyźnirozmawialinazewnątrz,naklatcescho-
dowejbyłocicho.Weszłamkilkastopniwyżej,bysię
upewnić,żenaprawdęnikogotamniema.Byłopu-
sto.Wycofałamsiędopiwnicyizbliżyłamdonie-
znajomego.
–Niechpanbiegniedomojegomieszkania…
drugiepiętro,numerdziewięć!Szybko!Niezamy-
kałamdrzwi.Mieszkamsama.
Patrzyłnamniezdumionypropozycjąniemniej
niżjasama.Powtórzyłammująpospiesznieizulgą
dostrzegłambłyskzrozumieniawjegooczach.
–Jestpani…pewna?–zapytał.
–Niczegoniejestempewna,alebiegnij,człowie-
ku,bozaraztubędą!–ponagliłam.
Syknąłzbólu,gdyszarpnęłamgozarękę,bypo-
mócmuwstać.
–Przepraszam!–szepnęłamgłupioijeszczeraz
wyjrzałamnaschody,bysięupewnić,czywszyscysą
nazewnątrz.
Skinęłammugłowąichwilępatrzyłamzanim,aż
zniknąłzazakrętem.Odczekałammoment,przy-
słuchującsięodgłosomrozmowyzpodwórka.
WawrzyniaktłumaczyłcośChomiczowi.Gdystuk-
nęłydrzwi,przerywającpotoksłówtłuściocha,spo-
kojnymkrokiemwyszłamzpiwnicy,zgasiłamzaso-
bąświatłoispojrzałamnapodglądającegomnie
11