Treść książki
Przejdź do opcji czytnikaPrzejdź do nawigacjiPrzejdź do informacjiPrzejdź do stopki
–Acobyśchciałznimrobić?
–Damcitrzydzieścitysięcylirów,alenicniemówksięciu.
Przecieżitakpokazujesiętutylkoodwielkiegodzwonu.
–Aitoniezawsze–zauważyłCiccio,ajegooczyzajaśniałynatle
mocnociemnejskóry.
–Noicotynato?
–Jeśliomniechodzi,tozgoda.
–Alezostawiszmiwszystko,cojestposadzone.
–Acomiałbymztymzrobić?–zaśmiałsięCiccio.–Wziąćzesobą
wszystkietekrzakiizielska?
Zaśmialisięobydwaj.
–Wogóle–ciągnąłCiccio–tobierz,cochcesz.Ziemniaki
sądobre.Mamteżtrochęcebuli,jeślisobieżyczysz.
–Dzięki,możeprzyjdępóźniej.
–Jakchcesz,tocizostawięklucziprzyjdziesz,kiedybędzie
cipasowało.
–Nietrzeba–powiedziałGiovanni,spoglądającwróżnemiejsca
ogrodu,nawetnajdalszezakamarki.–Chciałbymgouporządkować.
–Jakpójdzieszdalej,bliżejświni,tojesttamposadzonychtrochę
dyń,bakłażanów,truskawek,ogórków,tychnajlepszych,długich
izakrzywionych.
–Tychbardzotwardych?
–Tak,jakośćpierwszaklasa!Apomidory…żadnejwody
wśrodku,pozatymniczymichniefaszeruję.
–Jesteśekspertem–przypochlebiłsięGiovanni.
–Trochęsięnatymznam–wykręciłsięCiccio,atymczasemkury
zaczęłysiębićoostatnieresztkikarmy.
Giovanniprzytaknął.
–Wtakimraziedozobaczenia–powiedział.–Kiedysięznowu
spotkamy?
–Mieszkasztam,gdziemama?
–Tak.
–Wtakimrazietojawpadnędociebie,jutroalbopojutrze.
–Notoczekam.
Giovannizrobiłruch,żebypójśćdalej,aleCicciogozatrzymał.
–Wsobotębijemyświniaka–zaanonsował.–Możebyś
przyszedł?
–Gdzie?
–Tuwogrodzie.
–Natakimchłodzie?